আবিৰ বসন্ত

 শেৱালীৰ সুবাসে চৌদিশে ভৰিলে কলকলনি তুলি থকা চৰাই পোৱালি কেইটাই ৰ লাগি থাকিলে থোপাথোপে ফুলবোৰ বৰ কোমল মই যে দুহাতেৰে চুই মৰম কৰোঁতে মনত লাগিছে শীতল পুৱাই উঠি দেখিলোঁ শেৱালী জোপাজোপে লগালগিকৈ আছে  নিয়ৰকণাও দেখোন  ৰ'দচাতিয়ে দিয়কচোন  এখনি শেতেলী আপোন

  নাটক-লাইফ অফ আৰ্টিছ (পাৰ্থ ছাৰৰ কবিতা আৰু পাৰ্থৰ ছবিৰ আধাৰত) ৰচক-ৰাজেন দাস, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়,২৫-১০-২০২৩ চৰিত্ৰমালা পাৰ্থৰ দেউতাক পাৰ্থ১-আৰক্ষী বিষয়া,কবি, গল্পকাৰ  পাৰ্থ২-যুৱ চিত্ৰশিল্পী  নীলিম-প্ৰতিষ্ঠিত চিত্ৰশিল্পী  কিৰণ-শিক্ষিত নাৰীবাদী মহিলা, প্ৰফেছাৰ  প্ৰথম অংক/ পৰিৱেশ  মঞ্চ ৰঙীন। সময় ৰাতি প্ৰায় ডেৰবজাকি কি নবজা। ঘৰৰ মানুহ নিঃপালি।‌ পৰুৱা-পিপৰাই আহ-যাহ,বাহিৰত ঝিলীৰ মাত,জোনাকত জোনাকী পৰুৱা উৰি ফুৰিব। পাৰ্থ ই ছবি আঁকি থাকে। বগা ৰঙৰ টি চাৰ্টতে চশমাৰ লেঞ্চখন মাজে-সময়ে চাফা কৰি থাকে। বেঞ্চতে ৱাটাৰকালাৰকে আদি কৰি বিভিন্ন ৰং। ভগা বেৰখনত আওজাই ৰখা ব্লেকবৰ্ডখনত সি ছবি আঁকে। লাইটোৱে ফ'কাচ কৰি থাকিব বৰ্ডৰ কেন্দ্ৰলৈ। মৃদু এচাটি বতাহ বলিব। সি সেই বতাহৰ সাহসত কাম কৰি যাব। ফোনটো ভাইব্ৰেশ্যন মুডড থাকিব। কাৰণ নীৰৱতাই শিল্প গঢ়ে। সেইকথা সি জানে। সিফালৰ পৰা দৰ্জাত কেৰেক শব্দ হয়। সি সেইবোৰ মন কৰা নাই। সি এখন ৰঙৰ পৃথিৱীত বাস কৰে। হাজাৰ -বতাহেও টলাব নোৱাৰে। সি ছবি আঁকে। তাৰ কাষৰলৈকে দেউতাক এৰী কাপোৰ লৈ আহে। একো মাত -বোল নাই। পাৰ্থৰ ছবি অঁকা চাই আছে। বহুত পৰ গৈ...

 I think What Why do I share But What I will show you Where In heart When I don't know 

 বকুল জোপা ফুলি থাকিল ৰ'দে আহি জিৰাবহি তোমাৰ গা এই ছাঁ ৰ কথাকে ক'ব তোমাৰ ছাঁ ই যে পৃথিৱী পোহৰাইছে গানে গানে গানে বাতৰি পঢ়িলোঁ তোমালৈ মানি যাও মানৰো মান সুৰে সুৰে আহি যায় সুৰুযবুলীয়া জোনবাই স্পিন বলাৰ জন নাই বলটো আছে ক'ত খেলপথাৰত হৃদয়াকাশত নহয় প্ৰেমৰ মাজত হোৱাই এণ্ড ট্ৰাইলৰ ফাকত লোকসংস্কৃতিবিদ বীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্ত ছাৰ আৰু অৰুণলোচন দাস ছাৰৰ ,বিষন সিং বেদী মৃত্যু ত শ্ৰদ্ধাঞ্জলি অৰ্পণ কৰিছোঁ 

  অকলশৰীয়া আপুনি ইমান অকলশৰীয়া নহয় আপোনাৰ সৈতে আপোনাৰ দেহ-মন-প্ৰাণ গৈ থাকে অকলশৰীয়া কেতিয়া হয় ল'ৰা/ ছোৱালী  ডেকা/ডেকেৰী বুঢ়া/বুঢ়ী ত নে কেতিয়া ভাবকচোন আমি কেতিয়া অকলশৰীয়া  খাবলৈ দাঁতে অকলে চোবায় নাকেৰে অকলশৰে শুঙে কাণেৰে অকলশৰে শুনে ভৰিয়ে অকলশৰে খোজকাঢ়ে মগজুৱে দেহৰ সমস্ত খবৰ পলকতে অকলে দিয়েনে পঞ্চইন্দ্ৰিয়ৰ সমৰ্থন নিদিলে  চোনামানুহলৈ আগবঢ়ালোঁ ২২-১০-২০২৩

 খাবলৈ ববলৈ,ঘূৰি পকি থাকিবলৈ কাৰ মন নাযায়। কিন্তু মোৰ কামখিনি কৰিবলৈ মই উদ্বাৱল। সেই কামতেই আমি এদিন বিচাৰি পাম আমি বিচৰা পৃথিৱীখন। যত থাকিব সাতোৰঙী ৰামধেনু  গাড়ী ৰখাই প্ৰস্বাৱ কৰি ললো,মোৰ অকলৰ বাবে ৰখাই দিছে, মই বৰ বিনয়ীকৈ কৈছোঁ-অ দাদা,দাদা,মোৰ বৰ জোৰকৈ প্ৰস্বাৱ লাগিছে, অ, ৰ'বা অলপ আগতে কৰি ল'বা,বৰ ভাল লাগিল অলপ পৰ গৈ ৰখাই দিছে প্ৰস্বাৱ কৰি আছোঁ,গআড়ঈখন ৰৈ আছে মই অকলেহে দেখোন,গা মূৰ কিবা লাগি আছিল, নেঘেৰিটিংত কৰিয়েই আহিছোঁ,আকৌ ধৰে জলবায়ুৰ কাৰণে এনে হ'ব পাৰে। কিন্তু বিনয়ীকৈ ক'লে কাম সিজিছে, কিন্তু কিছুমানে ৰ'ব2 কৈ পেনে চেনে যায়গৈ। ঘৰলৈ বৰকৈ মনত পৰিছে,চওনআলঐ মনত পৰিছে, গাঁৱৰ ওচৰ-পাজৰ,পপণ আইতআলঐ বহুত মনত পৰিছে,দৌ দাদাক বিশেষ ধন্যবাদ,বাইকত মাংস বিচাৰ কৰা,মোক অনআ-নইয়আ কৰা তেনে মানুহৰ সংখ্যা বেছি নহয়। সদায় হৃদয় ত থাকিব।।ঘৰৰ মানুহ পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী আপোন মানুহ। মোৰ চাকৰি নাই বাবে থাকিব মন নাযায়। ঘৰৰ অৱস্থাটো দেখিলে শোকে খুন্দা মাৰে। মাক-দেউতাই বহুত কৰিছে। পৃথিৱীৰ যিমান দিলেও মা-দেউতাকৈ ওজন হবই নোৱাৰে। ঘৰখনৰ ভালৰ বাবেই কামখিনি কৰিবলৈ উলটি আহোঁ। জীৱনৰ উপভ...

 লক্ষ্য মই যদু ধেমাজি লৈ যাত্ৰা। লক্ষ্য গোহাঁই গাঁও। দীপশিখা বাৰ বিয়া দৰ্পণ ছাৰৰ সৈতে। ডিব্ৰগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ ছাৰ। শ্ৰদ্ধাৰ অৰ্পণা বাইদেউৰ স্ক'ৰাৰ আছিল। তিনিও কথা পাতিলোঁ। সখা শচীনেও কন্ট্ৰিবিউট কৰে। এটা হটকেছ আৰু কাপৰ দৰে 500 টকাৰ মিলালো। ডিয়ু হাটৰ যদুমণি চেতিয়া ককাইদেউৰ পৰা। মই -দাদা আপোনাৰ নামৰ সৈতে একে, দাদা-অ মই -বন্ধু পাতিবলৈ পাৰে। দাদা,বৌ একেলগে -হা,হা ব‌স্তুকেইপদ কিনি আগবাঢ়ি আহিছোঁ জ্যোতিবাটচৰালৈ। লক্ষ্যক আকৌ জোনাকী কাৰেঙৰ পৰা ওলাই আহিছে। ডিয়ু হাটলৈ সোমাই অহা ঠিক দুৱাৰমুখত লগ হৈ তিনিও জ্যোতিবাটচৰালৈ আহিলোঁ। বাছ,ট্ৰেভেলাৰ পোৱা নাই। মাত্ৰ যোৰহাট, গোলাঘাট, শিৱসাগৰ লৈ যোৱাহে পাই আছোঁ। ৰ'দ ইফালে,গৰমো হৈছে প্ৰখৰ। তিনিও আলচ কৰিলোঁ চুকাফালৈকে যাওগৈ,তাত ৰৈ থাকে ন, লক্ষ্যই কৈছে,আমিও হয়ভৰ দিছোঁ। তথাপি আকৌ অপেক্ষা। চুকাফালৈ যোৱা মেজিক ভৰ্তি।আজি চিএম, শিক্ষামন্ত্ৰী আহিব ডিয়ুলৈ। চেক কৰিবলৈ গাড়ীয়ে পুলিচ আৰু দায়িত্ব ত‌থা মানুহ খিনি জ্যোতিবাটচৰায়েদি সোমাই গৈ আছে। এছিষ্টেন্ট পৰীক্ষাত বহিব লাগে নে নালাগে এই লৈ স্মাৰক দুৰছাই দিবও পাৰে,মিটিংখন ছয় বজাত ৰংঘৰত আয়ো...

 "অভীক" ৰ উদ্যোগত ৰত্না দত্তৰ "দ্বিতীয়া" উপন্যাসৰ বিষয়ে অনুষ্ঠিত সদৌ অসম ভিত্তিক প্ৰবন্ধ প্ৰতিযোগিতাৰ উদ্গনি পুৰস্কাৰৰ গ্ৰহণৰ স্থিৰ চিত্ৰ,ফটো -জোনাক। অভীক লৈ মোৰ ফালৰ পৰা আন্তৰিক ধন্যবাদ আৰু শ্ৰদ্ধা জনাইছোঁ। ৰত্না বাইদেউৰ সৃষ্টিৰাজিক জীয়াই ৰখাৰ যি প্ৰচেষ্টা সেই কথা জানিবলৈ পাই খুব ভাল লাগিল। বহু বিশিষ্ট ব্যক্তি উপস্থিত থকা অনুষ্ঠানটিত শ্ৰদ্ধাৰ ব্যক্তিসকলৰ নৃত্য-গীত, বক্তৃতাৰে আজিৰ অনুষ্ঠানটি মধুময় হৈ ৰ'ব। শ্ৰদ্ধাৰ দিগন্ত বৰা ককাইদেউৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শনে সকলোকে মুগ্ধ কৰিলে। দুলীয়াজানৰ পৰা অহা শ্ৰদ্ধাৰ শিল্পী দিপক গগৈৰ কণ্ঠত আহোঁ বুলিও নাহে দেখোন এটি সুৰৰ...গীতটিয়ে অনুষ্ঠানটিক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিলে। সাহিত্য সংগঠক তথা কেইবাখনো গ্ৰন্থৰ ৰচক,সম্পাদক সুমন দত্ত ককাইদেৱে স্বপ্না দত্ত বাইদেউৰ সৃষ্টিৰাজিক, কাঞ্চন জংঘাৰ বুৰঞ্জী কবিতাটি গ্ৰন্থ মেলাত ৰত্না দত্ত বাইদেউৰ কণ্ঠত শুনাৰ মাদককতা,ৰত্না দত্ত বাইদেউৰ একত্ৰ সংকলনৰ দিশটো গুৰুত্বপূৰ্ণকৈ উল্লেখ,ডিব্ৰুগড় ৰ বিভিন্ন সামাজিক -সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত দিশসমূহৰ সম্পৰ্কে সুন্দৰকৈ ব্যক্ত কৰিলে। ভনী সুদৰ্শনা ৰাজগুৰুৱে...

 সৌ যে দেখিছে চিন নিচিনকৈ  মোৰো দৃষ্টি তাত  বিচাৰি আছোঁ  পূৰাবলৈ পাম নে  দূৰদিগন্তৰ  চাৰে  গা  মা  পা  ধা  নী  তায়ো তাকে কয়  আৰু প্ৰতিদিনে  দ্বন্দ লাগে  নিজক জিলিকাবলে লুইতৰ পাৰ  (মোৰ জীৱনৰ প্ৰিয়নাৰী ৰেখামণি কলিজালৈ মৰমেৰে আগবঢ়ালোঁ)

আজি তেৰ অক্টোবৰ,2023 তাৰিখে নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজ গ্ৰন্থ মেলালৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছোঁ। ট্ৰেভেলাৰ বাছৰ বাবে জ্যোতিবাটচৰাত ৰৈ আছোঁ। ছয় বাজো কি নাবাজো সময়ত পলম হোৱা বাবে পোৱা নাই গাড়ী। এসময়ত যেনিবা আহিল। মোৰ ভাল লাগিল লখিমপুৰ টাউনলৈকে যাব। একেবাৰে শেষৰ চিটত ঘটলংমটংকঐ গৈ আছোঁ। একোবত উফৰি গৈছোঁ। ভয় লাগি যায়। ইমান জোৰে গৈ ব্ৰেক মাৰে। কণকণ মইনা আৰু বয়সস্থ মানুহো আছে ন। ইখনকৈ সিখন আগবাঢ়ি যোৱাৰ যেন অঘোষিত প্ৰতিযোগিতা। মানুহ ভৰ্তি ট্ৰেভেলাৰ। গৈ আছোঁ জুবিনদাৰ পুৰণি গানবোৰ ইউটিউবত খুচৰি খুচৰি। তাৰ আগতে লখিমপুৰ কলেজ গ্ৰন্থ মেলালৈ যাত্ৰা বুলি ষ্টেটাছ এটা দি ললো।ওষ্টাদি অকণ মাৰো বুলিয়েই ডিয়ুৰ ফুটব্ৰিজত তোলা ফটোকপিকে আপলোড দিছোঁ। দিনটোৰ সুপ্ৰভাত দি,দিনটো সুন্দৰ হওক তাৰেই কামনা কৰি ডাৰলিঙকো সেইকপি ফটো ভেজাই লৈছোঁ। এসময়ত নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ বান্ধৱী প্ৰাৰ্থনা ৰ‌ পৰা কত নামিম সোধআত-তুমি লখিমপুৰ টাউনৰ বাছ ষ্টেচনত নামি কলেজ চাৰিআলিলৈ টমটমত আহিবা। মানে কলেজখন চাৰিআলিত আছে বাবেই কলেজ চাৰিআলি বুলি কয়। মই -ঠিক আছে। গৈ আছোঁ। খিৰিকীয়েদি ফিৰফিৰীয়া বতাহ। বৰ ভাল লাগে। মোক বতাহ লাগেই। বতাহ পালে দেহ মন শৰীৰ ধিন...

  ভীমকান্ত বৰুৱা ছাৰৰ সান্নিধ্য,৯-১০-২০২৩  ভীমকান্ত বৰুৱা ছাৰৰ  ঘৰ বিচাৰি আছোঁ। সখা আৰু মই উলিয়াব পৰা নাই। ভৰিৰ বিষ চৌকীডিঙীৰ পৰা খোজকাঢ়ি আহিছোঁ। ডিব্ৰুগড় জিলাৰ মিলন নগৰ। পূৱ নামঘৰ বুলি শচীনে ক'লে। কিন্তু গলি কোনটো উলিয়াব পৰা নাই। কিন্তু এমেৰিটাছ প্ৰফেছাৰ ভীমকান্ত বৰুৱা ছাৰৰ সান্নিধ্যই  পাহৰালে।‌ বীৰেন বৰুৱা ছাৰলৈ ফোন কৰিলোঁ ওপৰৰ মহল পকা কাম চলাই আছে আৰছিছি বিল্ডিং ছাৰে এছাৰ প্ৰেট্ৰলপাম্পৰ বিপৰীত‌ পথটো সুন্দৰ পুৰ নামঘৰৰ বিপৰীত ঘৰটো ছাৰৰ বুলি কনফ্ৰাম হলো। হেমন্ত কোঁচ দাদালৈ ফোন কৰোঁতে নিপু‌ দাদাৰ নম্বৰত কল কৰিহে উশাহ, লৈছোঁ। মাজতো ফটো তুলি ৰাখিলোঁ। ভোকো লাগিল, শইকীয়া ছাৰৰ ঘৰলৈ কাম কৰিবলৈ সময় নহ'ল। ছাৰ-আমি 400 টকা দৰমহা পাইছিলোঁ। সখা আৰু মই -অ ছাৰ ছআৰ-এতইয়আ দৰমহা সৰহ হ'ল কোৱালিটি কমিল। আমই-অ,ক ছাৰ ছাৰ-ময়ো পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ ছাত্ৰ নিৱাসৰ ছিফ ওৱাৰ্ডেন আছিলোঁ। প্ৰফেছাৰ অফ এমেৰিটাছ। তেতিয়া পৰা এতিয়ালৈকে প্ৰথম।  মনলৈ আহে অমৰেশ দত্ত নামৰ ছাৰ এজনে প্ৰফেছাৰ অফ এমেৰিটাছ পোৱা কথাটো জানিছিলোঁ।  ছাৰ-মই থাকোঁতে নেটৱৰ্ক ষ্টং আছিল। হোষ্টেলৰ প্ৰতিটো খবৰ পাই ...

  আপুনি মই আজি কিমান কিউৰিয়াছ,  এতিয়া প্ৰকৃতিৰ শান্ত সমাহিত গতিৰ পৰাও গতি ,এই সোণৰ দলিচা সদৃশ শেতেলী বনত তনমন থৈ জিও জিও কৈ জুৰায় ল'ব পাৰি   ইহঁতে স্পেছ নাজানো,নাজানো গাফিলতিৰ অংক  মাথোঁ ৰিবৰিবিকৈ বলি থাকিব জানে, সেউজ সংকেত হৈ,  আৰু এপল দুপলকৈ প্ৰতিপলে অনুপলে নদীৰ গতি চলমান হৈ থাকিব খোজে,ফৰফৰীয়া আকাশে-বতাহে ,হাউলি পৰিব ধৰা গছৰ শিপাই খামোচ মাৰি হ'লেও সংগ দিব তৰু-তৰুণ  তোমাক মোক আপোনাক,নাইবা আন কাৰোবাক,মানে বাটৰুৱাক,ঘাটৰুৱাক,নাৱৰীয়াক,খোজনীয়াক... (শ্ৰদ্ধাৰ বিশিষ্ট সাহিত্যিক তথা সাংবাদিক ৰত্না ভৰালী তালুকদাৰ বাইদেউলৈ)