আবিৰ বসন্ত

 ছাঁ ভয় এটা থাকিলে পুৱতি নিশা সাৰে থাকে উশাহচোলা  পুৱাই উঠি সাৰি দিওঁ উশাহচোলাৰ গৰাকীৰ নিজা ছাঁ মই গৈয়ে আছোঁ ডিঙিত ওলোমাই এটুকুৰা ৰ'দঘাই ঘাঁ কহুৱানিত বহি কেলেণ্ডাৰৰ তাৰিখ কাটি নতুন বছৰটোলৈকে চা এতিয়া বাপুকণ  ৰঙমনে দীঘলীয়া সপোনলৈকে বাট চা নহ'লে কুঁৱলীসনা বাটটোৰ পৰা নিজা বাটটো মোহাৰি সামাৰি ক্ষীণকৈ হুমুনিয়াহ এটাকে এঙামূৰি দিয়েই যা (ভাইটি জয়ন্ত ফুকনলৈ জন্মদিনৰ উপহাৰ আগবঢ়ালোঁ)

 মানুহ থকাত বহু আছে কিন্তু গ্ৰন্থ অধ্যয়ন কিমানে কৰে  নে ক্ৰয় কৰে সজাবলৈ  পঢ়িবলৈ নহয়  লেখকে কি সজাই থ'বলৈ ইমান কষ্ট কৰি গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে? কিয় গ্ৰন্থৰ প্ৰতি ৰুচি বাঢ়িব পৰা নাই  এখন চিনেমাৰ প্ৰতি যিমান আগ্ৰহ  গ্ৰন্থৰ প্ৰতি আগ্ৰহ কেতিয়া জন্ম হ'ব?

 ইমান ব্যস্ততাৰ মাজত আপুনি উশাহখিনি ম্যাদী কৰিব পাৰিছেনে?

 যেতিয়া মানুহৰ মনবোৰ সুন্দৰ হয়  জীৱনটো এক সুন্দৰতমলৈ গতি কৰি গৈ থাকে  কাৰ সাহ আছে এনে গতিক বাধা দিবলৈ..._

 https://www.facebook.com/sanaton.hazarika/videos/1739050046874342/?app=fbl

 হৃদপিণ্ডত ৰি ৰিয়াই থাকে বাবে মোক সময়ে বাৰে বাৰে ভেঙুচালি কৰে সেয়েহে মই আপোনাৰ ওচৰত জবাবদিহি হৈ পৰোঁ কিন্তু মোকো এটা গতি লাগে  দুৰন্ত গতি  তেজোদীপ্ত গতি নিকা ভাবমূৰ্তিৰ গতি  কাৰণ গতিৰ বাদে বিকল্প নাই যে... ( _আপোনাক কথাটো কেনেকৈ বুজাম_ )

 বাইদেউ,টেলিফোন কৰি মোৰ লেখাটোৰ হৈ এষাৰ কৈ উৎসাহ যোগোৱা বাবে আপোনালৈ আন্তৰিক ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছোঁ। (১৯-১২-২০২৪) অসমৰ এখন অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ পষেকীয়া আলোচনী প্ৰান্তিক। ডিচেম্বৰ মাহৰ সংখ্যাত(১৬-৩০ ডিচেম্বৰ)" ড° হীৰেন গোহাঁই কোন " গ্ৰন্থখনৰ পৰ্যালোচনা প্ৰকাশিত হৈছে। গুৱাহাটীৰ আব্দুল নামৰ ছাৰ এজনে ফোন যোগে প্ৰকাশ পোৱা লেখাটোৰ কথা জনোৱাৰ লগতে লিখি থাকিবলৈ উৎসাহিত কৰিলে। দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ফোন আহিল মৰাণৰ শ্ৰদ্ধাৰ ৰেখা শইকীয়া বাইদেউৰ। তেখেতেও লেখা লিখি থাকিবলৈ উৎসাহিত কৰাৰ লগতে প্ৰকাশিত লেখাটো ভালপোৱা বুলি জনোৱাৰ লগতে মোৰ সৈতে কথা পাতিলে আৰু লেখাটো ফটো তুলি দি সহায় কৰিলে। দুয়োলৈকে আন্তৰিক ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছোঁ। সন্মানীয় প্ৰান্তিকৰ পৰিয়াল আৰু "ড° হীৰেন গোহাঁই কোন?" গ্ৰন্থখনৰ সম্পাদক ধ্ৰুৱজ্যোতি দাস ছাৰলৈ ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছোঁ। এয়া এই আলোচনীখনত প্ৰথম যাত্ৰা। সকলোৱে ভুলবোৰ দেখুৱাই আগবঢ়াই নিব বুলি আন্তৰিকতাৰে আশা কৰিলোঁ।

 কিতাপৰ পোকে, কিতাপ নাপায় পাব কি-জয়ন্ত ফুকন,১৮-১২-২০২৪,৪.০৯ মিনিট,বুধবাৰ

 বন্ধু                      (১) বৰ কষ্ট হয় কবিতাৰ জন্ম (নিৰ্মাণ)দিবলৈ  বহুত ভাবি ভাবি বহি থাকোঁ এঙাৰবৰণীয়া আকাশৰ তলত আকাশখন গোমা যেন লগা যদিও নীলাচলীয়া চাদৰ মই উভতিছোঁ ৰাস্তাৰ নিৰ্দিষ্ট নিয়মৰ গতি-বিধিৰে বিমূৰ্ত আকাশখন লগে লগে আহি আছে                     (২) হঠাৎ ক'লা ৰঙৰ কুকুৰ এটাক বিপৰীত দিশৰ গাড়ীখনে আঘাত দি গুচি গৈছে  চকু চাট মৰা মোৰ হৃদয় ক্ৰন্দসী জাগ্ৰত হৈ পৰিল  যেন ক্ৰৌঞ্চপখীক ব্যাধে কৰা আঘাতৰ পিছত বাল্মিকীৰ অৱস্থা                     (৩) চকুৰে সৰিয়হ ফুল দেখা কুকুৰটোক বাৰে বাৰে  বচোৱাৰ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিছোঁ  উপায় পোৱা নাই চকুৰ আগতে থাকিও একোকে কৰিব পৰা নাই  নাই যে নাই ফুটাকড়িও নাই  এতিয়া কি কৰা যায়                     (৪) ৰাতিটো  শুব পাৰিছোঁনে  খাব পাৰিছোঁনে আকাশখন নিচূপ হৈ আছিল,চিকমিকাই আছিল তৰাবোৰ কুকুৰটোৱে কান্দিয়...

 ২য়গৱেষণা পত্ৰ(১২-১২-২০২৪)ৰ হৈ দিয়া মন্তব্য  টকা,সিকা,আধলিৰ তালিকা দিবা,মোক এবাৰ লগ কৰিবা-ৰঞ্জন ভট্টাচাৰ্য্য ছাৰ কনফিডেন্টটো মানিছোঁ, কাইলৈৰ পেপাৰখন আজিয়েই দি দিলা,আজৰি-জিন্টি বা বহু তথ্য দিছিল আপুনি -ৰিপু ভাইটি  তোমাৰ তথ্যখিনি খিচিৰ মিচিৰ হৈছে -ছাৰ

 ছাত্ৰ,শিক্ষক আৰু অভিভাৱকসকল হৈছে ব্যৱহাৰিক আৰু শৈক্ষিক জীৱনৰ ধৰণীস্বৰূপ। এই ত্ৰি ৰ একত্ৰ আৰু অকুণ্ঠ প্ৰয়াসে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নিজা পৃথিৱীখন গঢ়ি পিটি ল'ব পাৰে। যুৱ-লেখক ৰবীন কুলিৰ "ভাল ছাত্ৰ হ'ব নোৱাৰিলোঁ" গ্ৰন্থৰ শীৰ্ষকতেই ধূসৰিত ছবি যে স্পষ্ট সেয়া ধৰিব পাৰি। প্ৰতিভাৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰা গ্ৰন্থ লিখন,পঠন-পাঠন, শিক্ষক, দুখীয়াৰ শিক্ষা,শিকন, পৰিশ্ৰম কৰা শিক্ষক,শৰীৰ সম্পৰ্কীয়, লোকবিশ্বাস, প্ৰাথমিক শিক্ষা আইন,কবিতাৰ পংক্তি(অসমীয়া আৰু ইংৰাজী), চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা, ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়,নব্য মাধ্যমৰ লাইক,কমেন্ট,শ্বেয়াৰে মানুহক মূল্যায়নৰ মানসিকতা,বানৰ প্ৰসংগ আৰু অনুপ্ৰেৰণামূলক বাক্য একোটা ইত্যাদি ভিন্নসুৰী প্ৰসঙ্গই গ্ৰন্থখনৰ পঠনৰ মাদকতা মন কৰিবলগীয়া। ৰাজেন দাস   ডিব্ৰুগড়  ৭-১২-২০২৪

 https://www.facebook.com/groups/3012047078902667/permalink/9097167213723926/

 https://www.facebook.com/100008982096833/posts/pfbid0z8FSAuD5W7EPVqraHj2gGbqzoHbcQ3fjPBMbMkuuMHZkQw6oZGQoc1Kw1twpuKSMl/?app=fbl

 আজি ইংৰাজী ৩০-১১-২০২৪ তাৰিখে অসমৰ স্বনামধন্য সাহিত্যিক ড° নগেন শইকীয়াদেৱে তেওঁৰ বাসগৃহৰ 'বৰ্ণমালা'ত উন্মোচন কৰিলে "কাৰা-কথা "শীৰ্ষক উপন্যাস গ্ৰন্থখন। দেৰগাঁৱৰ অন্যতম প্ৰকাশন গোষ্ঠী পাৰ্থ ইম্প্ৰিণ্ট । উপন্যাসখন কয়দীসকলৰ জীৱন গাঁথাক লৈ ৰচিত। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশনে সুন্দৰকৈ ছপা কৰি উলিওৱাৰ লগতে মনজিৎ ৰাজখোৱাৰ বেটুপাত সন্নিৱিষ্ট। ঔপন্যাসিকে কাৰাগাৰলৈ গৈ নিজে কয়দীসকলক সাক্ষৎ কৰি তেওঁবিলাকৰ জীৱনবীক্ষা কাহিনী ৰূপে সমাজলৈ আগবঢ়াই দিয়া বাবে স্বনামধন্য সাহিত্যিক ড° নগেন শইকীয়াদেৱে উন্মোচন কৰি আন্তৰিক শুভেচ্ছা আৰু অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰে। সুলেখিকা পাৰিজাত বৰুৱাৰ ৰচিত উপন্যাসখন পাঠকে আদৰি ল'ব বুলি উন্মোচকগৰাকীয়ে আশা প্ৰকাশ কৰিছে। গ্ৰন্থখনৰ অনুষ্টুপীয়া উন্মোচনৰ অনুষ্ঠানত লেখিকাৰ পৰিয়াল আৰু শুভাকাংক্ষী বাসন্তী ফুকন, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ গৱেষক তথা যুৱলেখক ৰাজেন দাস আৰু নগেন শইকীয়া সাৰস্বত ন্যাস পৰিষদৰ সহায়িকা চুমী সোণোৱালো উপস্থিত থাকে।

 অগ্নি মোৰ অগনি নুবুজ যা তয়ো এঘৰী যুঁজি চা তোৰ বকবকনি কোনে শুনে ক ওঁহো বাটকুৰী বাই আহে নে নাহে নকৱ কিয় ক অহ আমাৰ অগনি বানপানী বন্ধা দি বান্ধি-কুন্ধি দে মানে?  নহ'লে সৌ বাহনিসোঁতে লৈ যোৱা কালি লগা কাঢ়লী গাইৰ পোৱালিটো আনি দে  কিন্তু বলে বতাহ ৰাখ যদি ৰাখ ৰ'দে তাপে দহেপুৰে ভেটা দি পাৰিছ তেন্তে  তোৰো গতি যি  মোৰো গতি সি মোৰ পানী বাম একাঠু তোৰ পানী এককাঁল আঠাৱনি  তথাপি তয়ো থাকক স্মৃতিত  আমিও গৈ আছোঁ একেই গতিত  গতিৰ বাহিৰে যে গতিয়েই নাই ৰাজেন দাস ফোন-৯১০১২২১৪৩৬

 অভিশপ্ত  কোনোবাটো কোঠাৰ পৰা মৃত্যুৰ অদ্ভূত কিৰিলি- উস! কেনেকৈ এবেহি দুবেহিকৈ উশাহ-নিশাহ লওঁ কোনোটোৰ পৰা চিলিঙি পাংখাৰ অহৰহ হো-হো-ৱ-নী, মেস্কৌৰ মলমলাই থকা গোন্ধ  আস ! অল্পায়ু মহৰ পৰা কেনেকৈনো শুই চাওঁ  গোটেই ৰাতিটো শুব পৰা নাই মাজে মাজে নাম একোটা ধৰি আইচিইউৰ পৰা ৰোগীৰ নাম ধৰি বিচাৰি ফুৰে ;  হয় বৰ একোটা স্পষ্ট মাত, ৰাতিয়েই  যে হাতীটোৰো বাট  কেনেকৈনো ৰোগী মৰে -হজে হজক  বুলি থৈ শুই শুই নাক ঘৰ্ঘৰাই শুইয়েই পৰোঁ ইফালে- সিফালে ৰোগীৰ চোৱা-চিতা কৰিবলৈ অহা মানুহবোৰ টোপনি ৰাজ্যত ঢলি পৰিছে ; চিকিৎসকৰ চিকিৎসা কৃপণালিশূন্য কৃষ্ণ ! পৃথিৱী কোনফালে গৈ আছে ! বাতৰিবোৰটো একো ভাল খবৰ অহাই নাই, আহিবনে? ছেগাচোৰাগাকৈ (এণ্ড্ৰয়টোত বাজি উঠে-আহে বা নাহে ঘুমটি আহিবা ৰাতি, সপোনকে লৈ... )  চুমি আপাক মোৰ সংগ্ৰাম কাহিনী সত্তৰ শতাংশ শুনালোঁ ;  হে প্ৰভূ দয়াময় আজি মুখ বিষালেও কৈ পাতল লাগিল বাকীখিনি ছপালৈ...  এই অভিশপ্ত ৰাতি মেলিনা ৰোগী বৰতাৰ চোৱা-চিতা কৰা ঘৰুৱা সকলোটি শুই পৰিল ;মোৰ শিশুমনটিয়ে ৰসিক বৰতাই শুনোৱা  বুঢ়ীআইৰ সাধু, ককাদেউতা আৰু নাতি ল'ৰা, পেহমৰ...