My journey
I am a village boy. Nobody helped me a lot. Because I can't return him landing money and other goods. One day I will definitely earn money and solve my problem and expend my mom and dad's problem which includes home and society.
গ্ৰাহক
তেওঁ আহিছে। লংপেণ্ট আৰু সেউজীয়া টি চাৰ্ট পিন্ধি আহিছে। সদায় মানুহ অনা-নিয়া কৰে। পুৱাই কিবা এটা খায়েই যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে। পৰিয়ালৰ ভৰণ পোষণৰ দায়িত্ব আছে। গা-পা ধুই আজৰি হৈ আহিছে। মুখত সৌন্দৰ্য। এমোকোৰা হাঁহি। মই লক্ষ্য কৰিছোঁ মানুহে কিমান কষ্টকৰ দিন পাৰ কৰে। তথাপি মনত আনন্দ। বৰ কষ্টসাধ্য কাম কৰিলেও মুখৰ পৰা বিলুপ্ত হোৱা নাই - আমি যামেই যাম মামৰ গাঁৱলৈ .... আমি যামেই যাম মামৰ গাঁৱলৈ... আজি অলপ দিন গৈছে। মই সেইখন অ'টত উঠিয়েই বৰ্ণমালালৈ যাওঁ। মই -দাদা,আপোনাৰ চালকৰ কাম কিমান দিন হৈছে। দাদা -ভালেকিবছৰ হৈছে। মই -পঢ়া-শুনা? দাদা-কি ক'বা অলপ কৰিলোঁ। এতিয়া লাজেই লাগে সংসাৰৰ মায়া-মোহ,জালা -যন্ত্ৰণাৰ পৰা আৰু বন্দি জীৱন মই -অ দাদা-কিন্তু সুখী আমি। আজি আকৌ গগৈ দাদা হোটেলত তেওঁক লগ পালোঁ। আঁতৰৰ পৰাই মাত দিলে - দাদা -ভাইটি কি খবৰ মই -ভাল, ভাল দাদা -সিদিনা প্ৰশ্ন ধেৰ শুনিছিলা। মই -হা হা,অ দাদা -পিছে মনত ৰ'ল নে নাই। মই -অলপ অচৰপ দাদাই ৰুটি ভাজি ,কিমা খাবলৈ আহিছে। দাম কিমান মিলাই-৪৫ টকা দাদা -খুৰী, পুৰি দিয়ক খুৰী-অ,বহাচোন,দি আছোঁ। দাদাই বহি ল'লে মই ভা...
Comments
Post a Comment