ধন্যবাদ ডিব্ৰুগড়
যেতিয়া মই ডিব্ৰুগড় চহৰ নাইবা ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কোঠালৈ আহোঁ বা কোঠাৰ পৰা উল্লিখিত ঠাইলৈ খোজকাঢ়ি গৈ থাকোঁ তেতিয়া দুই এজন দাদাই মোক উঠাই নিয়ে। অথচ মই গাড়ীখনত উঠিবলৈ আগতীয়াকৈ কৈ থোৱা নাই আৰু তেওঁক লগ পোৱা সময়তো কোৱা নাই অথচ তেওঁবিলাকে গাড়ীখনত ইমান আদৰেৰে উঠাই গন্তব্যস্থললৈ নি সহায় কৰে। এই কথাটো মোৰ বহুত ভাল লাগে। কাৰণ যিসময়ত মানুহ(কিছুমান)ৰ হাতত সময় নাই, আনৰ কথা একছেকেণ্ড ভাবিবলৈ আহৰি নাই এইখিনিতে মোক বঢ়িয়াকৈ সহায় কৰি উপকৃত কৰে। আগৰ চাৰিবাৰৰ দৰে আজিও তেনে এটা ঘটনাই ঘটিল।
Comments
Post a Comment