বিষ্ণু ৰাভা এতিয়াও সাৰে আছে

সাৰে আছেই ঐয়াঙে-দৈয়াঙে

লুইতপৰীয়া ডেকা-ডেকেৰী

বিষ্ণুৰাভা এতিয়া সাৰে আছে

জনতাৰকোঁহে কোঁহে

বুভূক্ষিতৰ পানীকেঁচুৱাৰ

অমিয়া নাচোনে-কান্দোনে

ঐ চেনামুৱা, সোণামুৱা, ৰঙিলী,পমিলী, সোণপাহী...

গচকত ভাঙি আহ যঁতৰ

নাঙলৰ শিৰলুত পুতি পেলাহি এলান্দুকলীয়া কৰ্কষ হাতোৰাৰ ভুবুৰিকা ভেঁকুৰ

তেজে তেজে শিৰে শিৰে উতল

একচাহি নেৰিবি মাটি ভেটি জাতি

লাগিলে ডবা ,শংখ বজাই দেখুওৱা

(দ দ দোম দ দ দোম বাজে ডম্বৰু... )

আমিও বান্ধি আছোঁ তৰোৱাল নিজৰ

জাপে জপা জাতিকূল

সেকাপতা নেওৰাপতাতে

মৰিলেও মৰিম বেহুফালি

দেখুৱাম লাচিতৰ তেজৰ ফিৰিঙতি

নৈপৰীয়া নৈখনে ব'ব জানে বৈ আছে

উটুৱাই থাকিব শত শত উশাহ-নিশাহ

বিষ্ণু ৰাভা এতিয়াও সাৰে আছে

নৈখনৰ মাজত ঢৌ খেলি খেলি

চৰৈৱতী । চৰৈৱতী। চৰৈৱতী।

(কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভালৈ শ্ৰদ্ধাৰে)

ৰাজেন দাস

বেলগুৰি গাঁও

আবিৰ বসন্ত